na każdy temat

Ponownie zaczęliśmy odczuwać przejmujące zimno. Byłem pewien, że gdyby temperatura była taka sama jak dwadzieścia cztery godziny temu, nikt z nas nie przeżyłby tych pięćdziesięciu kilometrów drogi. Wiedziałem, że kiedy jeden z morderców siedzi za kierownicą traktora, a drugi na saniach z psim zaprzęgiem, nie mamy właściwie żadnych szans, aby ich obezwładnić czy próbować ucieczki. Smallwood nie pozostawił nam najmniejszego cienia nadziei. Traktor prowadził Corazzini. Smallwood siedział tyłem do kabiny, trzymając wycelowany w naszą stronę pistolet. My, zbici w ciasną gromadkę, znajdowaliśmy się trzy metry od niego, na towarowych saniach. Kiedy padający śnieg zaczął gęstnieć, zatrzymał traktor, wziął z kabiny przenośny reflektor i umieścił go w ten sposób, by światło padało na nas. Nie mogliśmy ani zeskoczyć, ani ukryć się. Mało tego, byliśmy oślepieni. Było to straszne i beznadziejne. Ale oczywiście nie wyczerpało całej pomysłowości prześladowcy. Obok siebie posadził Margaret i Helenę, czyniąc je zakładniczkami; w ten sposób zapewnił sobie całkowitą bezkarność i stworzył gwarancję, że niczego nie będziemy usiłowali przedsięwziąć.

(Reklama: kody do gier , Mieszkania Sopot , Leki Refundowane )