na każdy temat

Corazzini rzucił jeszcze raz okiem na mapę i skinął głową. A więc doskonale. W drogę! I pozostawiacie nas tutaj? Na głodową śmierć? Na zamarznięcie?… spytałem. Nie interesuje mnie już teraz, co się z wami stanie odpowiedział Smallwood obojętnym tonem. W ciągu kilku minut zmienił się tak dalece, że zupełnie już zapomniałem o pastorze. Możecie naturalnie pójść za nami. Być może uda wam się nawet nas schwytać. Uśmiechnął się z ironią. Prawdę mówiąc obawiam się, że moglibyście tego dokonać nawet bez broni. Będziemy musieli więc unieruchomić was, choćby czasowo. Albo definitywnie dodał Zagero słodziutkim głosem. Jedynie idioci zabijają bez powodu, dla przyjemności samego zabijania. Macie szczęście, moje plany nie przewidują waszej śmierci. Corazzini, proszę przynieść sznury z sań. Niech pan zwiąże im tylko nogi. Ich ręce są tak odmrożone, że co najmniej przez godzinę nie zdołają rozsupłać węzłów. My będziemy wtedy już dość daleko. Przesunął po naszej grupie lufą pistoletu. Siadajcie na śniegu. Wszyscy! Nie pozostawało nic innego, jak posłuchać. Przyglądaliśmy się Corazziniemu, który wrócił właśnie ze sznurem. Spojrzał pytająco na Smallwooda, a ten wskazał głową na mnie.

(Reklama: , dentysta poznań , ac zymes )